|
تقدیم به چشمهای اشکباری که در خلوت وسکوت می گریند تقدیم به عاشقان ابرومند تقدیم به مردان مرد تقدیم به همسران عاشق فاطمه زهرا(س) تولد و لقبهاي او فاطمه (س) دختر حضرت محمد (ص)، رسول خدا، پيغمبر اسلام، و مادر او خديجه دختر خويلد است. با همه کوششي که بکار رفته است متاسفانه دربارة سال تولد دختر پيغمبر (ص) اطلاع درست و دقيقي نمي توان داد. زهرا، صديقه، طاهره، راضيه، مرضيه، مبارکه، بتول و لقب هاي ديگر، از جمله القابي هستند که محدثان اسلامي، براي دختر پيغمبر نوشته اند. از اين جمله لقب زهرا از شهرت بيشتري برخوردار است، و گاه با او همراه مي آيد (فاطمه زهرا) و يا بصورت ترکيب عربي (فاطمهُ الزَّهراء) .زهرا که در تداول بيشتر بجاي نام او بکار مي رود در لغت(به معني) درخشنده، روشن و مرادف هايي از اين گونه(است). و اين لقب از هر جهت برازندة اين بانوست.او چهره درخشان زن مسلمان، فروغ تابناک (تابان) معرفت و نمونه روشن پرهيزگاري و خداپرستي است. "فاطمه(س) گوهر ناشناخته خلقت فاطمه (س) از همان دوران کودکي که در کشمکشهاي پدر با مشرکان با او همراه همگام بود
انا اعطيناک الکوثر خداي در قرآن او را کوثر يا خير کثير ناميدو اساس نزول آن کوتاه کردن شر سخن مشرکان از سر پيامبر بود. او مصداق آيه انا اعطيناک الکوثر است و شماتت کنندگان پيامبر مصداق ابترند، فاطمه خير کثير است و مجسمه خير، استوانه برکت است و اسطوره بالندگي . مصداق آيه نسائنا، مباهله در داستان مباهله که بين پيامبر (ص) و مسيحيان نجران پديد آمد، سرانجام قرار شد طرفين ادعا، خود با زنان و فرزندان خويش براي نفرين متقابل حاضر گردند تا ناحق در معرض خشم و لعن خدا قرار گيرد. در آن روزگار زنان گرانقدري در دنياي اسلام حضور داشتند مثل صفيه عمه پيامبر، اسماء همسر ابوبکر، ام هاني و ديگران، ولي هيچکدام مصداق نسائنا قرار نگرفتند.
+ نوشته شده در یکشنبه سوم خرداد 1388ساعت 11:12  توسط م- آرزو
|
بسم الله الرحمن الرحیم
روزی یک مرد روحانی با خداوند مکالمه ای داشت: 'خداوندا! دوست دارم بدانم بهشت و جهنم چه شکلی هستند؟'، خداوند او را به سمت دو در هدایت کرد و یکی از آنها را باز کرد، مرد نگاهی به داخل انداخت، درست در وسط اتاق یک میز گرد بزرگ وجود داشت که روی آن یک ظرف خورش بود، که آنقدر بوی خوبی داشت که دهانش آب افتاد، افرادی که دور میز نشسته بودند بسیار لاغر مردنی و مریض حال بودند، به نظر قحطی زده می آمدند، آنها در دست خود قاشق هایی با دسته بسیار بلند داشتند که این دسته ها به بالای بازوهایشان وصل شده بود و هر کدام از آنها به راحتی می توانستند دست خود را داخل ظرف خورش ببرند تا قاشق خود را پر نمایند، اما از آن جایی که این دسته ها از بازوهایشان بلند تر بود، نمی توانستند دستشان را برگردانند و قاشق را در دهان خود فرو ببرند. هنگامی که موسی فوت می کرد، به شما می اندیشید، هنگامی که عیسی مصلوب می شد، به شما فکر می کرد، هنگامی که محمد وفات می یافت نیز به شما می اندیشید، گواه این امر کلماتی است که آنها در دم آخر بر زبان آورده اند، این کلمات از اعماق قرون و اعصار به ما یادآوری می کنند که یکدیگر را دوست داشته باشید، که به همنوع خود مهربانی نمایید، که همسایه خود را دوست بدارید، زیرا که هیچ کس به تنهایی وارد بهشت خدا (ملکوت الهی) نخواهد شد. به امید روزی که خوبیها ونعمتهای خداوندی را با دیگران تقسیم کنیم با تشکر از سایت کلمات قصار
+ نوشته شده در یکشنبه سوم خرداد 1388ساعت 10:47  توسط م- آرزو
|
|
src="http://www.hadithnegar.com/code.php?noe=ra&halat=1&color1=&color2=&color3=&width=&height=">Hadith code -->src="http://www.hadithnegar.com/code.php?>noe=ra&halat=1&color1=800000&color2=800000&color3=800000&width=&height=">
|